Sağlam Omuz..

Sen miydin omuz veren, yoksa duvar mıydı yaslandığım?
Sert rüzgarlarda açardık yılgın gözlerimizi.
Dilimizde dünden kalma bir yorgunluk türküsü.
Kalabalıklar, boş laflar, sahte gülüşler...

Derdimiz günü kurtarmaktı birlikte.
Yakanda solgun bir kır çiçeği.
Dostum benim, suskun yoldaşım,
ne kadar biz kalsak, o kadar iyi.
Kıyı kahvelerine sığındık sonra.
Önümüzde demli çay, buruk bir peynir.

Aramızda söylenmemiş sözler, bakışmalar.
Sabahları ayazda bulurlardı direncimizi.
Öyle güven verirdi ki sırtını dayaman,
sanki dünyanın yükünü paylaşırdık.

Dostum benim, sağlam duruşlum,
ne kadar gerçek olsak, o kadar iyi.
Baktım, ufukta soluk bir umut ışığı.
Bol diken, bol taş, bol sabır...

Bir gece anlayışsızlığı aştık.
Vardığım yer öyle dingin, öyle sade ki:
Başucumda bir sen varsın, bir de bu sessizlik.
Saymıyorum artık boşa kürek çektiklerimi.
Dostum benim, içten gülüşüm,
ne kadar samimi yaşarsak, o kadar iyi...

Hasan Belek
24 04 25
Akçay