DOST..

Bir boşluk büyürken içinde nedensiz,
kalabalıklar ortasında bir başına hissederken,
ya da yolunu kaybettiğinde sisler içinde,
uzanır bir el, tanıdık ve sıcak.
İşte o an anlarsın, yalnız değilsindir.

Dost,
sessizliğin dilini en iyi bilendir.
Gözlerine baktığında anlar içindeki fırtınayı,
ya da dingin denizi.

Sözcüklere gerek kalmaz bazen,
bir bakış yeter, bir gülümseme.
Birlikte biriktirilen anılar,
eski bir sandığın içindeki hazineler gibi.
Kahkahalar vardır içinde,
gözyaşları,
paylaşılan sırlar,
omuz omuza aşılan zorluklar.
zaman eskitir her şeyi derler,
ama dostluğun rengi solmaz.

Kökleri derindedir,
mevsimler değişse de o hep oradadır,
güven veren bir ağaç gibi.
gölgesinde soluklandığın,
dallarına umutla tutunduğun.
Rüzgarda savrulsan bile,
bilirsin ki kökleri sağlam, yerinde durduğun.

Yollar ayrılsa, menziller şaşsa,
kalpler arasındaki köprü yıkılmaz.
Bir seslenişin yeter uzaktan,
yankısı en vefalı cevaptır, yanılmaz.
Hayatın yükü ağırlaştığında bazen,
paylaştıkça hafifleyen omuzundur.
Karanlıkta yolunu aydınlatan,
sönmeyen bir ışıktır, umudundur.

Varlığın,
ruhuma usulca dokunan bir melodi.
İyi ki varsın,
canım dostum...
hep yanımda kal, hiç bitmeyen bu ezgi gibi...

Hasan Belek
22 04 25
Akçay