Gönül Yolu..

Gümüş bir sabah’la, uyandı deniz,
Rüzgâr fısıldadı, derinden bana.
Ufukta beliren, o nazlı beniz,
Yolumu gözleyen, sanki bir ana.

Kıyıda bıraktım, eski gölgemi,
İçimde bir sevda, büyür gizlice.
Kalbimde taşıdım, yeşil ülkemi,
Hayaller açarken, gündüz ve gece.

Yürüdüm patika yollar boyunca,
Gönlüm bir kelebek, uçmayı arar.
Düşündüm hayatı, çiçek solunca,
Her seste bir ümit, her yüzde karar.

Dağların başında, dumanlar tüter,
Sessizlik ruhuma, en tatlı name.
Vadide bir pınar, gürül gürül öter,
Gönül bu sevdaya, yazar bir name.

Zaman bir nehirmiş, akıp gidiyor,
Geçmişin yükünü, taşır mı omuz?
Gelecek ufkumda, ne vadediyor?
Kalbim bu hasretle, kalır mı sonsuz?

Gecenin koynunda, yıldızlar yanar,
Karanlık örtse de, umut hep orda.
Ruhum sonsuzluğa, kanatlar sunar,
Sabrın meyvesini, devşirsem zorda.

Hasan, gönül yolu, her an bir değer,
Yüreğim huzura,şimdi kavuştu.
Hayat bu yollarda, yürü der meğer,
Ruhum aradığı, menzile koştu...

Hasan Belek
19 04 25
Akçay