Zaman ahir zaman, hinlik zirvede
Ar namus yerlerde, insan bozulmuş.
Dost dostuna kazık, atma peşinde
Kalemler ilimsiz, sözler bozulmuş..

Boynu bükük güller, düşmüş dalından
Bülbül geçmez olmuş, gül’ün bağından
Zehir saçar arı, tatlı balından
Dünyanın düzeni, diller bozulmuş ..

Yaz kış belli değil, mevsimler küskün
Ağaçlar meyvesiz, kurt kuşlar sürgün
İnsan oğlu cani, öldürür her gün
Medeni dünyanın, ritmi bozulmuş ..

Bir kahvenin kırk yıl, hatırı vardı
Selam Sabah veren, has bir insandı
Edep, haya, töre, başlarda taçtı
Gönüllere düşen, sevda bozulmuş .

Özgürleştikce biz, donumuz düştü
Dedi kodu fitne, aldı yürüdü
Menfaat uğruna, değerler öldü
Dini, milli, mana, inanç bozulmuş ..

Kul Ahmed-i der’ki, bizi biz bozduk
His vicdan yoksunu, modern’ler olduk
Başkası olalım, derken yok olduk
Düşmüşüz değerden, ayar bozulmuş ..

Ahmet Ali Canbaz 2024