Ey Özlenen..

Ey özlenen! Her an, her solukta aradığım yön,
Ruhum, coşkun bir nehir gibi akıyor sensizliğinle, dön.

Yokluğun, acımasız bir rüzgar gibi kırıyor umutlarımı, dön!
Dönerken, neşenle aydınlat karanlığımı.

Yüzündeki derin manayı,
Gözlerindeki pırıltıyı,
Bırakmadığımız düşlerimizi de getir ki,
Hepsi bizi kutsalımıza ulaştırsın.

Bu dünya bize göre değil, sevgili.
İnsanın insana yabancılaştığı bu düzen,
Hayallerimiz olmadan yaşamak bize göre değil.

Burada umutsuzluk kol geziyor.
İnsan insana zincir vuruyor.
İnsan insana köle oluyor.

Eğer neşeni getirmezsen, sevgili,
Belki de sonsuza dek bu acıya mahkum kalırız.

Allah korusun, sevgili,
Belki de burada umutsuzluğa yenik düşeriz.

Aman, canım dalım! Aman, taze filizim!
Sonrası karanlık,
Sonrası çığlıklar,
Sonrası yaşamak değil, bilirsin.

Unutma neşeni,
Yüreğine söyle, onu da getirsin.
Yüzündeki derin mana nasılsa seninle gelir.

Gözlerindeki pırıltı gelir.
Gözlerinin ateşi, dudaklarının kıvrımı, sıcak ellerin gelir.

Sen,
Peşine takılıp yıldızlara ulaşacağımız hayalleri getir, sevgili.
Sen,
Her şeyimizi feda edeceğimiz hayalleri getir.
Sen,
Yaşam kaynağımız, umut ışığımız, neşenle gel...

Hasan Belek
03 04 25
Akçay