Göz atıyorum doğuma
Ağzında çarlık salyası

Batıma bakıyorum
Gezegenimin en azılı beyaz gardiyanı

Güneyime bakmaya dayanamıyorum
Kaypak ölümler kabesi
Kupkuru sahrası

Kuzeye gelince sıra
Birdenbire
Uluorta yalpalıyorum
Manası tesirsiz kimliğim
Rayların gıcırtısında kaybolduğundan beri

Bu yüzdendir
Haydut boynuzlu geceleri
Hep dişlerimle kemiriyorum

Sonrası belli
Hep kendime kaçıyorum
Hep kendime kanıyorum.

H. Korkmaz 2/4-25 Sthlm

Paylaş:

31 Beğeni

+23 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Uluorta Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Uluorta şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Uluorta şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Ahmet Erdem60, @ahmeterdem60

6.4.2025 02:06:16

Çografya kan gölü

Ben bu göxle okudum etkilendim

Tebrik ederim.

Jüli d., @efemera

3.4.2025 00:02:55

Ne güzel yazıyorsun ve şiiri ne güzel anlıyorsun. Oysa ben toprağa ve suya ve ağaca ve kuşlara ve çocuklara bakıyorum bayram yeri gibi yüzleri .

Seni okumak şans sevgiyle kal güzel insan

Larmina., @larmina-

2.4.2025 18:51:22

Sonrası belli
Hep kendime kaçıyorum
Hep kendime kanıyorum.

Ne güzel ozetlemisin sevgili tuya bakış açıinı ve duygularını

Aynı duuygularla

Çok guzeldi

Ay Parçası, @ayparcasi1

2.4.2025 18:49:59

Acıttıkça canımı kuzey ve güney
vazgeçeli çok oldu doğu ve batıdan

Hep toprağa döndüm yüzümü
Ellerimse semaya açık......

Harika dizelerdi Tüya

Tebriklerim ve sevgimle her zaman

Esrakilic1982, @esrakilic1982

2.4.2025 18:03:48

Göz atıyorum doğuma,
Hangi denizden çıkmış bu balık?
Salyası mı var, yoksa dünya mı böyle ıslak?

Batıma bakıyorum,
İşte o beyaz gardiyan,
Gökyüzüne merdiven dayamış,
Ben çıkamıyorum.

Güneyime bakmaya korkuyorum,
Kum tanelerinin de rüzgârda unutulduğu yer,
Ölümler de kaypak,
Bir çöl fırtınası gibi, esip geçiyor.

Kuzeye gelince,
Tren düdüğü, rayların gıcırtısı…
Kimliğim bir bilet gibi düşmüş yola,
Giden gitti, kalan kim?

Bu yüzden,
Geceleri haydut gibi kemiriyorum,
Ay ışığını dişlerimle ufalıyorum,
Ve sonunda hep kendime kaçıyorum,
Ama kendime varamıyorum.

Yüreğinize sağlık