0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
220
Okunma
Hiç bitmeyecek gibi yaşadım hayatı
Güllerim sanki hiç solmayacak gibi
Bahçesine güz gelmeyecek gibi yaşadım
Ben keşkelerle geçirdim ömrümün son baharını
Bol kahkahalarım oldu delirmişcesine
Üzüntüden akan gözyaşlarım da
Haykırdığım da oldu ismini hatırlayamadıklarıma
Mutluluğun verdiği sevinç çığlıklarım da
Tüm bunları yaşarken bir ben buldum beni bilen
sorduklarım oldu kendimde bilmediklerimden
Arif oğlu bildirdi haddimi istemeden
Bir ben doğdu yeniden küllerinden
