Bu hayatta bazen istediğin,
Yerden olamıyordun.
Fakat bir an geliyordu ki,
Asla bulunmam dediğin,
Yerde kendini bulabiliyordun.

Hayatı planlayarak yaşayan ben,
Plan kurmamam ve hayatı
Akışına göre yaşamam.
Gerektiğini bir kez daha anladım.

Onunla baş başa yemek
Teklifi benim için ütopik
Bir hayaldi şuan hayalini
Kuramadığım, olayı yaşamaya
Gidiyordum..

İlk okuldan beri deli gibi aşık olduğum.
Adamın hoyratça beni görmezden
Gelip bana kardeşim demesine rağmen
Kalbimde hala umut ettiğim adam.

İnsan oğlu neden sevilmediğini
Kabul edemezdi?
Yada neden istenmediği
Yerde bulunmak için,
Çırpınmaya devam eder di.?

İnsanın bu çırpınışları,
Kimsesizliğini gidermek için mi
Yoksa sevilmeye layık olduğunu
Ispatlamak içinmiydi.?

Ama benim arsız bela kalbim
Beni değersiz gören adamın
Birine düşmüş kopamıyordum,
Her şeye rağmen soğumuyordu..
Kalbim kırık kalpler sokağına dönmüştü..
(Cangülüm) saat 02:38 tarih 25/03/25
Nebahat KILAKAY