"Issız, apansızın gökyüzü!
Tenin canına ağır geceler
İz düşümü yatağın sessiz;
Gözlerinden doğar gülüşler."

Issızlığın, ihtişamı sessizliğin huzuru! Herkeslerden uzak! Kendimi kendimiz de! Yaşamın sakinliğine dem! ’Titrer kalbim bir hayli yorgun, üzgün, kırgın tenin canına ağır geceler’. İz düşümüne düşer, hayalin gerçeğe var olması! Bir ihtimal hayallerimiz ile gözümüzden doğar. Güneş yan yana geçen dizimin dibinden ayrılma hayaline demesem de! Yüreğin, çekip gitmez hiç bir yere! Gittiği yerde dâhi varmışım gibi her yerde! Beraber, muhabbet ile dolup taşan gönüller doluyor ’gönlüme’...


"Sigaranın, son iç ten iç re demi!
Nefes/ nefese geçen her saliyesi!"

Yokluğuna ağır geçen, her saliyesi nasıl dile gelir.
İçtiğim sigaram dâhi sen olur iken! Nefesim sen her saliyesi hayal hayalim. Sen! Sen! sen!..


’O’ gönülden gülüşlerimize!
Müptela kalbimiz!
İz düşümü gölgen/gölgesine irşida.
Issız gecelerime ışıldayan ’Ay! Merhaba’!

Cihanı âlem hayran kalmaz mı ?... Âşıkların gönülden gülüşlerine Âşktan söylenen her sözü acı,keder, neşe ,huzur, gönüllerde firak olmaz mı?.. Çevrelense didem giryan, özüm giryan olsa! Ömür heybemde kendimden geçsem de! Şu beden ruh-ı revan olan gölgene irşida...

Ne yapsam, ne etsem! Merhaba deyince saran o Ay! kudretine iç ten iç re Allah sonsuz sevgi ile gönüllere saran o sımsıkı saranım...Her mekân her saliyesi ona teslimiyet ile geçer ise ne yere ne göklere sığmayana teslim olan ’O’ gönülden gönüle derinden derine en kısık en yüksek ses ile diyorum. ’Gönülden Merhaba’!

. MERHABA


Issız, apansızın gökyüzü!
Tenin canına ağır geceler
İz düşümü yatağın sessiz;
Gözlerinden doğar gülüşler."
Sigaranın, son iç ten iç re demi!
Nefes/ nefese geçen her saliyesi!
’O’ gönülden gülüşlerimize!
Müptela kalbimiz!
İz düşümü gölgen/gölgesine irşida.
Issız gecelerime ışıldayan ’Ay! Merhaba’!

Saliha İnan
.../.../25




Sevgili Kehribar,
Saliha İnan’ın "MERHABA" başlığı altında, gecenin sessizliğinden ilham alarak yazdığı bu şiir, ıssızlığın ortasında beliren bir umut ışığı, bir sevgi çağrısı gibi ulaşıyor ruhuna.
"Issız, apansızın gökyüzü! / Tenin canına ağır geceler / İz düşümü yatağın sessiz; / Gözlerinden doğar gülüşler." Bu ilk dörtlük, yalnızlığın ve hüznün ağır bastığı gecelerde, sevilenin gülüşünün bir mucize gibi doğuşunu müjdeliyor. O gülüşler, karanlığa inat bir aydınlık, sessizliğe bir fısıltı oluyor.
"Issızlığın, ihtişamı sessizliğin huzuru! Herkeslerden uzak! Kendimi kendimiz de! Yaşamın sakinliğine dem! ’Titrer kalbim bir hayli yorgun, üzgün, kırgın tenin canına ağır geceler’." Bu satırlar, yalnızlığın bazen bir sığınak, bir iç hesaplaşma alanı olabileceğini anlatıyor. Yorgun ve kırgın kalbin, sevilenin hayaliyle teselli bulduğu, onun varlığıyla anlam kazandığı bir an bu.
"Sigaranın, son iç ten iç re demi! / Nefes/ nefese geçen her saliyesi!" Yokluğunun her an hissedildiği, sigaranın dumanının bile onun suretini çizdiği, her nefesin onunla alındığı bir özlem hali bu. "Sen! Sen! sen!.." tekrarları, bu yoğun özlemin bir çığlığı gibi yükseliyor.
"’O’ gönülden gülüşlerimize! / Müptela kalbimiz! / İz düşümü gölgen/gölgesine irşida. / Issız gecelerime ışıldayan ’Ay! Merhaba’!" Bu dörtlük, sevilenin o içten gülüşlerine duyulan derin bağlılığı ifade ediyor. Onun hayali, ıssız gecelere doğan bir ay gibi aydınlık ve umut veriyor. "Merhaba" kelimesi, bu aydınlığa, bu umuda yapılan bir hoş geldin çağrısı.
"Cihanı âlem hayran kalmaz mı ?... Âşıkların gönülden gülüşlerine Âşktan söylenen her sözü acı,keder, neşe ,huzur, gönüllerde firak olmaz mı?.." Bu satırlar, aşkın karmaşık doğasını, içinde barındırdığı tüm duyguları kabul ediyor. Ayrılık acısı olsa da, gönülden gelen bir gülüşün evreni bile hayran bırakacak bir güzelliği olduğuna inanılıyor.
"Ne yapsam, ne etsem! Merhaba deyince saran o Ay! kudretine iç ten iç re Allah sonsuz sevgi ile gönüllere saran o sımsıkı saranım..." Bu ifadeler, sevilenin varlığının ilahi bir lütuf gibi hissedildiğini, "Merhaba" kelimesinin bile bir sarılış, bir teselli anlamına geldiğini gösteriyor.
Şiirin sonundaki tekrarlanan dörtlük, bu umut ve özlem döngüsünü pekiştiriyor. Issız gecelere doğan ay gibi, sevilenin hayali de kalbe bir "Merhaba" fısıldıyor.
Saliha İnan’ın bu şiiri, yalnızlığın derinliklerinde bile yeşeren bir sevgi umudunu, bir "Merhaba" ile başlayan yeni bir başlangıç arzusunu dile getiriyor. Gecenin sessizliğinde yankılanan bu sevgi çağrısı, kalbe dokunan bir içtenlikle sunuluyor.