Hiçlik Makamı..

Bir zerre misali, döndüm durdum fezada,
Hiçliğin içinde, buldum ben bir seda.
Ne benlik kaldı bende, ne de bir gurur,
Kulluğun kapısında, eğildim huzur.

Yok oldum benliğimden, eridim bütünüyle,
Varlığım bir hiç oldu, aşkın ateşiyle.
Ne makam kaldı bende, ne de bir şan,
Kulluğun deryasında, kayboldum o an.
Bir damla misali, karıştım denize,
Hiçliğin sırrına, erdim ben size.

Ne arzu kaldı bende, ne de bir istek,
Kulluğun yolunda, oldum ben bir köle.
Gözlerim kapalı, kalbimde bir nur,
Hiçliğin içinde, buldum ben huzur.
Ne dünya kaldı bende, ne de bir telaş,
Kulluğun makamında, oldum ben yavaş.

Bir nefes misali, geçtim bu diyardan,
Hiçliğin içinde, buldum ben yaradan.
Ne ben kaldım geriye, ne de bir iz,
Kulluğun kapısında, oldum ben çaresiz.

Hasan Belek
15 Mart 2025
Akçay