Halkın içerisinde garip avamız,
Rabb’tan bir parça isek,söz de hakkımız,
Din gerçektir şüphesiz,asıl kaygımız,
Ehilsiz ellerde köhne din algısı.

Din bir akitse nimettir belirtisi,
Allah’la kul arası borç ilişkisi,
Uyanın artık! Kıyamet habercisi,
Ehilsiz ellerde köhne din algısı.

Cahillik ile dine çamur atanlar,
An gelir güzel ahlâkı tırmalarlar,
Gün geçtikçe hayasızlığı da katlar,
Ehilsiz ellerde köhne din algısı.

Mektepli,meydan benimdir diye inler,
Alaylıysa, fırsat buldu mu küçümser,
Herbirini birbirinden beter eder,
Ehilsiz ellerde köhne din algısı.

İyiler var,sözüm meclisten dışarı,
Allah ve dinse konu olmaz çıkarı,
Kolayına yıkar mı sağlam çınarı,
Ehilsiz ellerde köhne din algısı.

Kendine bir dur de,yapma hep önyargı,
İnan ahlâklı davranışadır saygı,
Erdemli olanlara verir gözdağı,
Ehilsiz ellerde köhne din algısı.

Peki korku yakışır mı erdemliye?
Rahmanın kulu alnı temiz kişiye?
Neyler,yürüyen Kur’an olan diriye?
Ehilsiz ellerde köhne din algısı.

Meydanlar,birlik beraberlikle dolsun,
Çorbada bizim de bir tuzumuz olsun,
İlhan,doğru ol ki canlanmadan solsun,
Ehilsiz ellerde köhne din algısı.