ÖMÜR DEDİĞİN…

Geçen günlerin telafisi yok, olmayacak da
Ömür dediğin bugün olan, yarın olmayan
Nedir öyleyse senin bu bitmeyen telaşın?
İçinden canlı çıkamayacağız dünyanın
Biraz fazla değil mi sahi bu çırpınışın?

Günler, haftalar, aylar mevsimleri kovalar
Fazla koşmak, fazla dertlenmek kalbi yorar
Oysa mutluluk çokta değil, yeten azda
Ey insan bu kadar çırpınışın sana fazla

Kaç bahar daha göreceksin bu hayatta?
Bugün ayaktasın, kim bilir yarın yatakta, hasta
Duyulur ertesi gün ölmüşsün, sevdiklerin yasta
Demem o ki, bu dünyanın dertlerini çok takma

En son ne zaman ağız dolusu güldün?
Bak bahar geldi sen koşturup dururken
Ömrün geçti, saçlarına aklar düştü beklerken
Oysa ne beklenen geldi ne de ümitler yeşerdi

Yeşeren sadece fidanlardı, ağaçlardı
Bir şeyleri beklerken görmedin yeşeren dalları
Arılar kondu dallara, doldurdu kovanlara balları
Her canlı yaptı üzerine düşeni, sen unuttun sıranı

Yetmedi, ah tüh ederken tükettin ömrünü
Bakmaktan göremedin bir türlü önünü
Oysa insan dediğin bakan değil, gören olmalı
Görmek yetmez; güzel bakan, güzel gören olmalı

NECATİ DİLEK//