GAZZELİ ÇOCUK
Dün televizyonda yere uzanmıştı boylu boyunca
Babasının kollarındaydı o Filistinli çocuk
Sahi efendiler nedir bu sabinin affedilmez suçu?
Hangi nefretle kurşunlara hedef oldu cesedi?
Söyleyin bana hangi zalimin elinde çıktı nefesi?
Şeytanlıkta İblisleri şaşırtmış bu çocuğun katilleri
Eftiği kurudu insanlığın, vahşet üstüne vahşet!
Bu şehirde, ölümle tanışma yaşı bebekliğe indi
Yetmedi, saldırdılar hamile annelere, hanelere,
Soykırım hamleleri durdurak bilmedi
Bülbüllerde ötmeye heves kalmadı artık
Baharda çiçeklerin açmak diye yok bir endişesi
Yaşamın rotası şaştı bu kana boyalı mekanda
Ay’ın gözyaşları toprağın keyfini kaçırdı
Hatıralardan çıkıpta gelse yiğitler
Kimi Ömer’i bekler, kimi Selahaddin’i…
Kimi Fatih’i bekler kimi Şanlı Mehdi’yi...
Hep bir ağızdan marşlar okuyor dünya
O tepelerden geçesicelerin yollarını gözleyen gözleyene…
Ab-ı hayat suyu içmiş gibiler
Hepsi fedaisiymiş Aksa’nın, şehadet ettiler
Sonra da lâl rengi gömlekleriyle
Bir inci tanesi gibi yere düştüler…
Saatler dursa ve zalimlerin çarkları tutulsa
Bir bahar fırtınası kopsa Gazze sokaklarında
En başta çocuklar, umut düşlerini yeniden kursa
Biri, zulümata İbrahimî bir destanı haykırsa
Cehennem alevlerini söndüren ayetlerle
Gazze’nin bağrında güvercin uçursa…
Ayşe Ciplioğlu Kaş