HEYBE : (45)
Kucakta çağa gibi ne kederler büyüttük
Sadakatsiz eş varsa, say ki ruhsuz bir kütük
Arsıza, ar olmak sa, kendi yüceliğimiz
Ancak yüreğimizde sessiz sedasız tüttük
................Suphi sekü........

Dost kalemlerden.

Mevlâm hiçbir kimseye vefâsız eş vermeye
Yürek yakan geceler sığdırılmış heybeye
Sabır güç verir ammâ, tahammülse tüttürür
Hangi yürek dayanır, vefâsızı sevmeye
...............Nafiz basan


İffetin örtüsüdür Gözümüzün kapağı
Hasiyetine göre sürüm verir çapağı
Ana yolun sonunu gösterince sapağı
Hak mizanda tartılır hakikatin topağı
.............Ahbende..................


Ey pir, gence öğüt ver: “Rabbi tanı, kıl namaz”
Saliha da rızıktır, hak vermezse, alamaz
‘Yirmi altı Nûr’dadır’ bu isteğin usulü
Kendi temiz olmayan eşte vefa bulamaz
M×oz

Kader diye yazılmış hikayeler yaşadık
sevgi diye sanılan ihanete rastladık
Bilmeden işte yanlış kuyulara atladık
Günah olsaydı sevmek sever miydi bu yürek
..............gümüş kalpler...........