Şiir yaz dediler heceli olsun
Şairler içine düştüm bir kere
Dediler sözlerin ateşle dolsun
Kalemle harlandım piştim bir kere

Çekildim kenara savaş olunca
Kütlesini tarttım bir taş bulunca
Günden güne yavaş yavaş dolunca
Bardağın üstünden taştım bir kere

Alçak gönlü, üzerime takarak
Dağ gibi olmadan, tepe bakarak
Bazen durgun suyum bazen akarak
Geçilmez dağları aştım bir kere

Günü güne eşit fert olmadım ben
Toplumun içinde ret olmadım ben
Su gibi akana set olmadım ben
Bir katre içinde, coştum bir kere

Kokuları salıverdim gülümle
Mecnun oldum gülüverdim dilimle
Kazma kürek alıverdim elimle
Çıkılmaz kuyumu eştim bir kere

İlhamsız yazamaz zarif olmayan
Anlamaz bu aşkı, arif olmayan
Sazlarla sözlerle, tarif olmayan
Sevdanın ardından koştum bir kere

Mihman’a şiirdir, gönül yakışı
Destur ettim saygı ile kalkışı
Adım adım yürüyerek, yokuşu
Ozana dönüştüm şaştım bir kere

İshak Aras ( mihman)
Söke Aydın


Şiir yaz demeye kim ise sebep,
Onun da haline şaştım bir kere
Biz okuruz elbet, yaz yeter ki hep
Heceler peşinden koştum bir kere.

İlham gelsin coşsun şiir ırmağın,
Yaza yaza yorulmasın parmağın,
Kafiyeli olsun sözün dimağın,
Okuya okuya hoştum bir kere....
Necdet Akcakaya


Dün buralardaydı yerine baktım
Birazda düşündüm selamı çaktım
Şiirlerde dertli günaha aktım
Havamda yerinde kuştum bir kere....
Ahmet Kara