yokluğa saklanmış şair.
ama aşk bu yokluğun en büyük düşmanı.

olabildiği yerde büyür.

kutlarım.

Çok güzel bir şiirdi bence, kutlarım.
Kelimeler bir şekil oluşturması için değil,
Bir ruh dünyasını anlatmada kullanılmış.
Sessiz ama derinden akan bir nehir gibiydi şiiriniz.
Yada nehrin altını anlatıyordu bize.

Güzeldi..
Kutlarım, saygı ve selamlarımla..

Sislere gömülmüş ormanda kaldı düşlerim,
Cesaretsizligim gizlediklerimi ortaya çıkaramadı.
Yaşadıgım yalan yanlış bi çare şeylerdi çogu zaman.
Kalemin diline gelen dudaklarımdan dökülmedi.
’’Seni seviyorum’’ demek ilk kez agırdı benim için
Kaçtıgım ve yine geri döndügüm yollarda
Hayellerimi bıraka bıraka ömür eksilttim.
Biraz soluksuz yaşamayı göze alabilseydim;
Hayatımın şiirini yazabilirdim..
Herkes vardı yüzümde,
Ama yine de derin bir yokluktu yüzüm

yüreğinize sağlık

Sisleri yırtan ışığı görüyor musun? O ışık, yapraklardan yansıyor..
Yol al "Işığın Savaşçısı" misali ki; bekletme Büyücü'yü.. Gizlediklerini ortaya çıkaramama çaresizliğine "Büyücü" son verecek.
Hepten yaşadık, yalan yanlış birçok şeyi.. Hatta; dilimizdeki kelamlarımız, yansıyayazan kalemlerimizden kanar oldu çoğu zaman.. Ped bile bulamadık akması için de damarımıza damarımıza bastık "Akmasın" diye.
Bastırdık çoğu zaman duygularımızı, kandırdık kendimizi.. Bile bile sevdik, bile bile yenildik "Severek ölmek, her şeye değer" diye.
Böyle böyle kırılganlıklara gömüldük ve bıraktık hayallerimizi hatta; koştuk, kalbimize hız vererek ömür eksiltmeye.. Ne kadar çarparsa hızlı.. Biliyorduk, sonumuzu...
Soluksuz, ana karnındaki gibi yaşayabilseydik.. Evet.. Ana karnındaki gibi...
Şimdiki aklım olsaydı; hayatımızın, şiirini de romanını da yazıverirdik birlikte karındaş misali.. Soluklanmadan.
"O, ruhundan ruh üflemiş.. Kendi suretinden yaratmış.." Olacak herkes yüzümüzde.. Haklısın.. Ve anlatmalısın şimdiki gibi "Görünmüyor, tutulmuyor" olduğundan.. Yok yüzümüz.

Bağışlayınız efendim.