Karadelikler, boşluk; etraf zifir karanlık...
Yalnız derinlerde bir yer var ki; aydınlık.
Kainattan uzakta başka bir dünyadır bu,
Güzergahın dışında ulaşılmaz bir tabu...
Yolcusu yok buranın ne gelen ne gideni;
Çalap bile bilmiyor gönülleri çeleni...
Şairler ülkesi derler sakinleri ozandır,
Hecelere can verip sonra tekrar yazandır...
Kelimelere duygu dolu özlerini katarlar;
Dize dize mayalar sonra seyre dalarlar...
Onlar asla ölmedi şiirlerde yaşarlar;
Haykırıp hislerimizi güftelerden taşarlar...
Ruhlarına dokunup selam verip geçelim;
Uyusunlar sessizce birer birer seçelim...

Sinan’dan ilham almış gök kubbeyi yaparken
Beyitlere altın taç hoş bir seda Baki’den...
Aşiyanı bir Fikret yuvası bülbüllerin
Dizeler dile gelmiş bahçesinde güllerin...
Zırhlarını çıkartıp cesaret giyinmişler
Beyatlı akıncılar coşkuyla şenlenmişler...
Sakarya türküsünde ahuzar eder ağlar
Necip bayrak elinde yüreklerimizi dağlar...
Nazım’ı hikmetinden sual edip durmalı
Sırrını Gülhane’deki ceviz ağacından sormalı...
Kağnısında Elif’in anılacak çağlarca
Şairlerin ustası ünü büyük Dağlarca.
Saba’hın ışıkları kuytuları doldurur
Geçen zamana inat yüreklere dokunur...
Çolpan kardeştir candır yıldızlara İlhan’dır
Ben sevmeye mecburum diyenlere ilhamdır...
Yalıköy’ün Veli’si İstanbul’da kulağı
Dillerde mısraları gönüllerde otağı...
Çamlıbel’den öteye yollar ufka varıyor
Yaylının şiltesinde ser ozan uzanıyor...
Âli der ki; ozanların ülkesinden ses verdik
Yeşil bağlarından kimi gülleri derip;
Kelimelerin Sultanlarına hayır dua gönderdik...

Ali Soysal

Sen,
şiirler
2021, sayfa 135.