Çocuk halden laftan anlamaz
Uçurumun kenarında gezer
Ne yapsan ne kadar bağırsan az
Lakin çocukta olsa onu hemcinsi çeker
Ona hemcinsini göster
Koşarak gider sözsüz sessiz
Ne akıl ne harf çeker onu, hemcinsi kadar.
Meyili çift olan savaşta,
Savaşta olansa harap yorgun yasta
Ruhu ızdırap kırık koşturuşta
Bedeniyse dolu kronik yaralarla.
Bitkin bir vaziyette arar onu
İlaç olan uçurumdan kurtaran hemcins
Birlik getiren mucize sahibi
Gönlümdeki buhara kalesi
Bir komutanın ayak sesleri
Akıl bedene üstün geldi
Akıl sahibi hemcins melek yere indi,
Nur olan ateşi söndürür.
Ateş sahibi hemcinsi ateşi çeker
İkisine meyli olan ne yapabilir
Korku üzüntü ümitsizlik belki isyan
Yada beden için ruhunu üç kuruşa satmak
Baş ağrısız bir ömür gençlik, insanlığa zulüm
Ahmaklık değilmiydi insanlığa tek düşman zulüm