4
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
290
Okunma
Kader konuşuyor ben susuyorum
Bilmediğim dilden fısıldar anılar
Soba yanıyor dertli ben haykırıyorum
Tozlanmış halı sessiz kilimler anlar
Bir çift bakışla gerçeğe uyanıyorum
Çocukluk yarası kaldı kaprislerin
Akşam üstü toz toprak içinde
Her derdime şifa olan ellerin
Yanıp duran ateş gibi sesine
Bekleme kimse yok son seferin
Dostlar masallara karışıp gitmiş
En iyi ilaçtır derler zaman
Cahil verilen selamı koz anlarmış
Mevsimler geçişinde yüreğim keman
Elimde değil hayat kafdağını açmış
Neylersin anlama pazarı bomboş
Yollara düşer ırmaklarla akarsın
Çalıştığım dersmi dertlermi başıboş
Herşeyi bildiğini sanan sende anlarsın
Acılarım var anladım diyorsun ne hoş
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz