Bir damla ışık iner gökten
Hakikatin aynası o insana dönük
Vahidiyet’in sessiz çağrısı
Ulûhiyetin şavkı ruhlara sızan

Bir nefes alır evren derin bir özlemle
Kendi özünü tanır insan
Kendi nefsine bakar kimdir o nereden gelir
Ve bilir Yaradan’ına muhtaç
Bir damla su bir parça toprak

Yaz der Yaratan
Nur-u Muhammedi ile yaz
Kalem ilk kıvrımını çizer
Ruhun kanatlarına yazılır kitap
Yazılanın sesidir her bir hitap

Âdem ve Havva iki yoldaş
Akl-ı küll ve nefs-i küll bir izdivaç
Birleşir göklerde yansır yere
Renk suret varlık doğar
Ve her biri bir hikmet taşır

Ey insan unutma
Hayal içinde bir rüya bu âlem
Zat’tan uzakta kökünden kopmuş
Şecere-i mel’unedir bazen gördüğün
Tabiatın karanlığıdır bizi çeken

Ama sen aklını ve ruhunu unutma
Göğe bakan yüzünle hatırla ışığı
Zulmetin gölgesinden uzak
Yaradan’a dön özüne dön
Varlığın en ulvi şarkısını söyle
Allahu Ekber Allahu Ekber

M. Talat Uzunyaylalı