0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
269
Okunma
Varlığına alıştığım sevgili,
Yokluğun cehennem ateşi sensin.
Sevdasına yıllarca yandığım yar,
Kahverengi gözlerinde kayboldum;
Bilesin...
Saatlerce bakıp hasret eklediğim,
Umutsuzca bir ses bir nefes beklediğim.
Yokluğunda ne acılar yüklendim,
Gül yüzüne bakınca duam:
Tenine yel değmesin...
Resimlerin saklı her hali başka,
Gecem de günümde her bakışında...
Gülüşünle düşürdün ya bu aşka,
İç çektikçe ateş yanar bağrımda;
Üflenmiş kor gibisin...
İşte yine yoksun...
Belki böyle mutlusun.
Dileğimdin, artık umutsuzluğumsun;
Bıraktığın enkaz, ben altında .
Sen:
Unutmuş gibisin....
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
