Küçük kız...

Hor görmeyin beyler, hor görmeyin beni.
Yedi düvele meydan okurum, yıktırmam bendimi.
Sağlam tutarım en baştan, sağlam temeli
Gücüm yetmedi; bir küçük kız tuş etti beni...

Her ne gelirse gelsin, bir bir ezerim.
Çatar kaşlarımı, uzaktan iyi bir süzerim.
Kükremiş aslan gibiyim, dozer gibi ezerim.
Gücüm yetmedi; bir küçük kız tuş etti beni...

Gezdim dünyayı, bir baştan bir başa.
Kafa attım, yumruk vurdum kayaya taşa.
Kol kırık, kafa yarık, yedi dikiş attırdım kaşa
Gücüm yetmedi; bir küçük kız tuş etti beni...

Taşı sıksam; damla damla suyu çıkardı.
Gören korkar, önümde eğilir, yoldan kaçardı.
Yer sallanır, zelzele olur, kartal dahi uçardı.
Gücüm yetmedi; bir küçük kız tuş etti beni...

Ne efeler, nice yigitler ile güreş tuttum
Pehlivan kalmadı, hepsini bir bir yıktım.
Daha yeni, Kırkpınar da kemeri taktım.
Gücüm yetmedi; bir küçük kız tuş etti beni...

Sanki koca bir dev, sanki ağır sıklet
Ne gömlek kaldı üzerimde nede çeket
Nasıl oldu anlamadım, nedir hikmet.
Gücüm yetmedi; bir küçük kız tuş etti beni...


Bu eserim, evimizin neşesi olan bütün kız çocuklarına armağan olsun...
Saygılarımla...