Aşkın tarifi zordur;
Ne yemek tarifine benzer
Ne de yol tarifine
Bazen acı tat verir
Bazen tatlı, zehir gibidir.
Bildiğin yolda kaybolursun.
Bu öyle bir yol ki;
Kıldan ince, kılıçtan keskin
Azgın denizler gibi dalgalı
Sonsuz ufuklar gibi dingin
Gözünü boyayan sihir gibidir.
Zirve sandığın yer
Belki de uçurumun dibidir.

Peki ya, aşk nedir
Kavuşamamaktır, aslında
Ya da nedensiz ağlamaktır
Oysa herşeyin bir nedeni var
Mesela yağmur, nedensiz yağmaz
Güneş de sebepsiz tutulmaz
Lakin, sen sebepsiz tutulursun
İçten içe yanar
Umarsızca umar
Hiç yaşamamış gibi de unutulursun

Gün olur, volkan misali patlar
Saman alevi gibi sönersin
Karanlıkta gözüne ışık tutulan
Ürkek tavşana dönersin
Yüce dağlardan süzülen
Alıcı kuşa imrenirken
Kınalı keklik gibi
Kanatlarından vurulursun
Hayallere sarılır
Sevinçlerle karılır
Umutsuzca koşar
Bahar seli gibi coşar
Sonra da durulursun
AŞK: Soğuktan titrerken
Yüreğinde harlanan kordur
Aşkın kendisi de, tarifi de zordur...