Kimsesiz
Ey yürek yangınım, ey hayallerimin sahibesi
Senin Şehrine uğradım dün akşam üstü.
Sokaklar sen kokuyordu sanki.
Sahile doğru uzayan arnavut kaldırımlarında
Suskunluğunda irkildim bakındım etrafıma,
Ne geçip giden hayalin ,ne de kokun vardı etrafta
Sessizce yoldan geçip giden gölgeleri izledim.
Yüreğimi yakan yokluğunda bedenimi
Hançerden özlemin kasıp kavuruyorken
Artık geri dönmek zorundayım, vakit sensizlik
Haberin yok bu kaçıncı seher yeli yüzümü okşayan
Kimsesizler gibi tek başıma sahilde boynum bükük.
Sensiz İlk pazar günü yokluğun ağır gelir bedenime.
Umutsuzca başı boş sahilde ordan oraya yürüyorum.
Etrafa iğde kokusu yayılmış vakit özlem vakti
Göz yaşlarım bedenimi yakıyorken
Susmuş uzaklara bakıyor gözlerin.
Ellerin soğuk, sözlerin soğuk üşüyorum bakışlarında
Biliyorum artık yokum yüreğinde.
Ama bunu anlatamıyorum bir türlü yüreğime
Gözlerim hep bendeki seni arıyor
Karartılar içinde bir karartı oldum
Duymadın beni sessizce geçiyorum şehrinden
Kimsesiz sensiz tek başıma geçiyorum. E.Balta