BENİ SEVME

Ah be zalim yâr...
Sen bir bilsen şimdi duyduklarımı
Bir bilsen yüreğime düşen dağları
Yüreğimdeki biriken karları...
Duydum ki sen çoktan unutmuşsun beni
Çoktan silmişsin kulağımdan sesimi
Okumaz olmuşsun artık şiirlerimi
Ah be bir bilsen zalim
Ama yinede sen sakın ola bilme...

Ah be zalim yâr...
Şimdi bir konuşabilsem sana
Bir görsen nasılda erir
Yüreğimdeki dağlarımı karları
Bir susabilsem ben
Nasılda içerimde kıyametler kopar
Hem biliyormusun
Duydum ki ben,
Sende konuşmaz
Sende anmaz olmuşsun beni
Çoktan heder etmişsin emanetlerimi..

Ah be zalim yâr..
Ben keşke bir konuşabilsem
Söylebilsem sana bunlar benim değil
Senin şiirlerin diye
Ama sen yine sakın ola konuşma...
Çünkü bu sensizlikte
Birde senin vefasızlığın var ya
Ha ölüme mahkum olmak
Ha prangaya vurulmak gibi
Ve senin beni unutmaların varya
Ha bir daha görmemekti gözlerini,
Ha kördüğümlerin içinde kalmaktı ölürcesine..

Ah be zalim yâr...
Şimdi bir haber gelse senden
Deseler ki iki satırlık şiirini okudu
Yine senden bahsetti
Yine seni andı .
Bir bilsen o zaman nasılda
Şu mahsun yüreğim birdenbire kanatlanır
Nasıl yücelir de
Sanki bir serçe gibi çıkar kapına gelir senin..
Ama sen yinede boşver söyleme
Boşver okuma benden
Anma da adımı sakın en güzelinden
Sen sakın ola de yazma bizden..
Çünkü ben ölümle yaşam arasında
Can çekşirken ,
Sen çoktan çıkıp gitmişsin bizden,
Sen sessiz sedasız bırakmıştın tüm şiirleri
Ve ben başıboş kalan bir esir misali
Kara zindanlara yatırmışım ömrümü..

Ah be zalim yâr..
Dedim ya anma adımı
Söyleme şiirlerimi
Çünkü şimdi sen gel desen ne çare
Sen dön desen ne çare...
Çünkü sen bizi unuttuğun gün
Ben çoktan çaresiz kalıp ölmüştüm
Onun için sen şimdi sakın gelme...
Sakın gel de deme
Bundan sonra boşver
İsmimi anma
Yüzüme de bakma..
Hatta sen benimle hiç konuşma,
Beni yazma
Benden söyleme okuma
Kalsın inan istemiyorum
Artık alıştım ben vefasızlığına
Artık alıştım ben
Sensiz dipsiz karanlıklara bağırarak
Kendi sesimi duymaya
Sen bundan sonra
Sakın ola beni işitme...
Ve Sakın ola beni sevme..