BEN EYLÜL ÇOCUĞUYUM
Bütün hüzünler yüreğimde yaşar
Yüreğimden düşer Sararan yapraklar Yüreğimin mevsimi sonbahar Acılar, aşklar, ayrılıklar Üç kelimeye sığar Koskoca kırk yıllık mazi Beni yüreğinde saklar Anne gibi, güz mevsimi Her eylül yeniden doğarım Yapraklar, ağaçlar, otlar ölürken Uzak diyarlara göç ederken Göçmen kuşlar Yeniden yeşeren güzlekler gibi Ben eylül çocuğum Eylülde doğurdu annem beni Ondandır belki DURAN ATİK |