![]() ÇOBAN ALİYaylanın gülü derler, Çoban Ali Sağolsun! Türkünün dili derler, Çoban Ali Sağolsun! Belinde çifte bıçak Dağlarda olmaz kaçak Üzümler salkım saçak, Çoban Ali Sağolsun! Gezer davar peşinde Sonbahar güneşinde Yanar Aşk Ateşinde, Çoban Ali Sağolsun! Yağmur yağar inceden Kalkar gider geceden Haber verir önceden, Çoban Ali Sağolsun! Dağların başı duman Kavalı çalar yaman Akşam olduğu zaman, Çoban Ali Sağolsun! DOĞANAY hava serin Altı da vardır yerin Bana kuşları verin, Çoban Ali Sağolsun! Kemal DOĞANAY |
Kalkar gider geceden
Haber verir önceden,
Çoban Ali Sağolsun!
Dağların başı duman
Kavalı çalar yaman
Akşam olduğu zaman,
Çoban Ali Sağolsun!
DOĞANAY hava serin
Altı da vardır yerin
Bana kuşları verin,
Çoban Ali Sağolsun!
Bu şiir, doğayla iç içe, pastoral bir yaşamı ve bu hayatın önemli bir parçası olan "Çoban Ali" figürünü öne çıkarıyor. Şair, yağmurun ince ince yağmasını, dağların başındaki dumanı, kaval sesini, kuşları ve serin havayı betimleyerek sade ama derin bir atmosfer yaratıyor. Her dörtlüğün sonunda yinelenen "Çoban Ali Sağolsun" ifadesi, hem bir teşekkür hem de bir saygı ifadesi olarak öne çıkıyor.