Süveydâ
vurdular mi seni tan yerinden
karanlıkta çırpınıp durursun , süveydâ haykırışın , dağlar beni can evimden bir göz yaşı kadar dayan , süveydâ . Hangi yol vardır ki geçilmez Ellerinden hangi zehir içilmez Mağrur gözlerinden hangisi öpülmez senden gayrısı sevilmez süveydâ Gönül kapısında sahipsiz mezar gibiyim Aşkın deryasında vurulan ceylan gibiyim Lügatında bilinmeyen söz gibiyim Her imlada sana çıkıyorum süveydâ Seni güzel yapacak ne var ki söyle Kurban olurum saçının bir teline Giymissin gül gölgeli elbise üzerine Korkuyorum Dikeni seni yaralar diye süveydâ Tepeden tırnağa aşığım ben sana İçimdeki bahçe hayrandır sana Yosun yeşili gözlerin değdi bağrıma Dayan , bir yüz görümlüğü kadar süveydâ Harun Alan |
Sonraki bölümler için
Aynı şeyi söylemek mümkün değildi…
İlk bölüm yazılmış
Şiirin afı da bulunmuş
Ki buraya kadar her şey iyiydi
Sonrası düşünülmemişti
Biraz beklemek her zaman iyidir şiirde
…….r