DİYARBAKIR ŞEHRENGİZİ
Burası aziz Diyarbekir
Yarım kalmayan şehir Yarım kalanların şehri Naylon toplayan yavrularıyla Körpecik serçe avuçlar Nasırlı, kapkara aşınmaktan Paslı, masum yüzlerinde Kir tutmaz temiz gülüşler Fahişe caka satar arabasıyla Emekçi marabanın yanında Ve dünyanın bütün ıssızlığıyla Derin derin türküler Yakar Dicle Kırklardağı insanlığın yasında Surlarımız karışmış bir kere Suskun sırlara Antik taşları bile çalınmışsa Üşümek, naz etmek hakkıdır Burası kadim Diyarbekir Acısı tatlı Balı zehirdir İçinde binbir uzun hikaye Küçük şeylerle mutludur canlar Hırs uzaktır kapılardan Samimiyetsizden haz almaz Buralarda ihlaslı adamlar İnceden dertleri Sarıp sarıp tüttürür Asırlar devirmiş hazin çınarlar Nenoları yorgundur Haloları hep durgun Vurgundur gariban gencoları Kıymetli bir güzelliğe Özleri önem verir özelliğe Kökleri Anzele’de Karacadağ’dadır Burası cesur Diyarbekir Arslanların, kartalların kenti Hayınlara tüm pençeleri Amed’imi dünyaya sor Japonya’dan Filistin’e Meksika’dan Küba’ya Pek sevilir pek bilinir yiğitliği Özü, sözü Mekke’de Ve Medine’dedir Yüreğinde Kabe serinliği Közünde Kudüs güzelliği Ruhunda Gazze’nin Müthiş vakarıyla Barışın gülleri yetişir Aziz şehrin bağrında Selam aşkın can kalesine Selam sana Amida |