ÜÇ PERDELİK AŞK
Aşk ile buldum onu, gönlün gördüğü yerde
Dedim bana yar olur belki bir gün, ilerde Umut ışığı yandı verdiği ilk haberde Bana sunduğu sevda bir hayli muteber de Ağzımı yakan şey var, diyemem suç biberde Çekeriz her ne varsa yazılanlar kaderde Hay Allah! sunacağım şiirde yok ezberde Panik yok! her nasılsa şairlik ver ya serde Doğaçlama bir şiir okudum ilk seferde O şiirle açıldı oyundaki ilk perde *** Gözdeki kıvılcımı aradığım aşk sandım Sımsıcak bir gülüşün alevlerinde yandım Titreyen dudaklardan dökülen söze kandım Bazen kördüğüm oldum bazen çok alıngandım O bir hayli nazlıydı ben hayli kırılgandım Şimdi kör kütük aşık, yazılmamış romandım Ya da aşkın yoluna adanmış bir kurbandım Her şiirin sonunda adım olmuştu andım Herkes yazdıklarıma bense ona hayrandım Ahenkli cümlelerle susmayan gazelhandım *** Aşk yolu karmaşık yol, ben hep rotasız uçtum Bazen kendimden bazen sevdiklerimden kaçtım Su gibi aktı günler ayrılık zehri içtim Sanmıştım ki ben onsuz yapayalnız bir hiçtim Oysa aşk konusunda maharetli bilgiçtim Güvenilen dağlara aşk ektim hasret biçtim Belki o güç biriydi bel ki ben ona güçtüm Gönlümün kapısını ardına kadar açtım Kurduğum hayallerle başka diyara göçtüm Bu ikinci perdede doyasıya aşk içtim *** Bazen ben ona bazen o bana küsüverdi Nerde göz göze gelsek sesini kısıverdi Vicdanlı yargıç onu sevgime vasi verdi Boğazımda düğümlü bir ipi kesiverdi Şaşkınım, bir terk ediş rüzgârı esiverdi Sevdiğim kalp aşkımı urgansız asıverdi *** Varmak mümkün değil ki vuslat bizden ilerde Sabırla dayanıldı hasret denilen derde Nerde Coşari nerde sevdiğin yürek nerde Açılmadan kapandı üçüncü ve son perde 18.08.2024/Samsun İbrahim COŞAR |