Bezgin BekirBezgin Bekir bir adamdır, Günün her saati uyuklar, İşten güçten hep kaçar, Evde miskin miskin takılır. Sabah uyanır geç de olsa, Kahvaltıdan hemen kaçılır, Kola ile çikolata, Bekir’in en sevdiği şeylerdir. Koltuğa gömülür, televizyonu açar, Diziyi izler, geçmek bilmez zaman, Rekabet etmek bile zor, Kendisiyle bir maraton koşar. Sokağa adımını atmaz, Koca kış günü evde kalır, “Bugün hava nasıl?” derken, Pencereyi bile aralamaz. Komşular gelir kapısını çalar, “Bekire iş var derler O da cevap verir “Hadi ya, Bugün hiç canım çekmedi, hem de hiç!” Akşamları yemeği mikrodalga ısıtır, Pizzalarla dost olur, sabaha kadar, İşten güçten hiç anlamaz, Kendini zamanın efendisi sanır. Akşam geç saatte yatağa yatar, Yorganı üzerine çekip derin bir uykuya dalar, Sabah uyanır, aynı şeyler başlar, Bezgin Bekir’in hayatı böyle geçer. Kim bilir, belki bir gün değişir, Ama o gün gelene kadar, Bekir’in keyfi yerindedir, Çünkü o her daim kendi köşesinde, rahatça uyur. --- Umarım beğenirsiniz! |
Hanı ya, miskin miskin oturmak çalışmaktan daha zordur da kimse bizi anlamaz ki.
Çok güzeldi. Gerçekten çok beğenerek okudum. Yerel i anlatmak her zaman özeldir.
Anadolu köyünü, anadolu insanını anlatmak çok önemlidir diye düşünüyorum. Çönkü o muhteşem kültür otuz sene de yok oldu.
Bir tavuk için bir ay kavga edenler, biri öldümü sanki her evden bir tane cenaze çıkardı.
Öylesine bir vefa, öylesine bir paylaşım.
Kusura bakmayın. Şiir çok hoşuma gidince birden çenem düştü.
Nice şiirlere inşallah