Masa
Yüreğimi bir manivelayla kanirtmakla geçti ömrüm
Aklıma yelpaze sallamakla Mika Gozbebeklerime masa atmış demleniyor yine hayat Yudum yudum içerek en insancıl yanımı Gökyüzü kadar sakin bir vahşet Daha dün çok tanıdık gelmiştim kendime Bir şey bul ört üzerime Beni ondan gizleyecek Bir koku sür ya da Cümleler bul bana ait Bir titreme sıtma nöbetlerimden Bir mühür çekip çıkar gozbebeklerimden Gitmemeliyim karanlığı serpiştir yoluma Eski günlerin hatırına Bir merdivenden iniyorum sanki Bir karanlığın midesine Bir düş vardı buralarda bir yerlerde Bir özlem canayakın sokulgan Bir şarki Mika sen de bilirsin Bizi imbikten geçiren Sızardık hani Kendimizden Yırttım kitapları şiirlerimi unuttum Mika Bir ölüm mangası kurdum kendime Hep böyle degilmidir zaten? Yüreğimiz cellat aklımız musalla |