Yürek darılmış
Suskun kırılmış
El yanında bir katre kıymeti yok
Kendini avutmak için
Şirinlik yapmakta
Ele sarılmış
Celladına mecnun,
Durgun mu durgun,
Gönül vurgun!..

Hırçın halleriyle
Uyanır her sabah
Zifiri alemi dileği kaplar
Hücresi karanlık olur
Beyhude sevgisi de
Usulca dolanır beline kolları
Ağaca tutunan sarmaşık olur sarar
Rüzgâr esse neye yarar
Sevgi oluşmuşsa kafada
Vurgun yemişse yürek
Akıl yenik düşmüşse hislerine
Hücum etse de cümle tepkiler
Ödün vermez yeşermiş duygular
Deli dalgalar çırpınır duvarları yalar,
Ölümsüzdür arzular.
Gönül yorgun!..

Bırak gitsin baharı,
Tutma dağılmış saçlarından.
Azad et rüyalarından,
Seneye gelir mi bilmem,
Görür müyüm onu da bilemem?
Emircan heder olan baharı,
Güz gelince sararan ayvayı, narı
Unut gitsin yaptığın her ılgarı
Doldur saki, sendeki kederi
Ver yudumlayayım acıyı, ahı,
Dinlet inleyen hüzünlü segahı.
Kanat yaralarımı bu gece
Ağlayayım sabaha kadar iyice
Yalnız olayım bir başıma sessizce
Seyredeyim zifiri yüzünü gizlice
Prangalar söktüreyim delice,
Tutulmuş mah gönlüne arsızca,
Şunun şurasında kalmış tek gece.
Kader gönüle kırgın,
Gönül dargın!..
25.7.2024 Emir Şıktaş