![]() BABAM
Babam;
Göz yaṣım ... Zincire vursam durmuyor yerinde Ah çektikçe yürek, bir yara derinde Ayrılık hasretin azdıkca azdı serimde Özledim Babam göz bebeğini. Kokun küpler doldurur dimağımda Koca bir eksik, sızın her yanımda Fatiha’lar ihlas’lar her an dua’mda Özledim Babam sıcak tenini. Ayak yetmiyor el uzanmıyor postana Senidemi sardı kara toprak bağrına Cennetten uyan mahṣerin sabahına Özledim Babam doyamadığım elini. Abdili’n vuslat dedi ağıdının ardına Kısaymıṣ ömür varamadıkki farkına Helâl et hakkın Yüce Mevla aṣkına Özledim Babam göz bebeğini. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... Ṣimdilik elveda BABA Sensiz düğmelere basamıyom Hayalin karṣımda yatamıyom Almümleri açıpda bakamıyom Hanende ışığın söndü Babam. Ecel ṣerbetin gusul abdestli içtin Eda edip yatsı’nı ebediyete göçtün Vedalaṣıp anamla ne de hoṣ uçtun İyi amallerin yoldaṣın olsun Babam. Her damla göz yaṣım hasret akar Sönmez ayrılık ateṣin yüreğimi yakar Silemem telefonun zihnimde yazar Hatıralarına kurban olam Babam. Akıp zaman, uzadıkca uzuyor aralar Kartmak bağlasada içe kanar yaralar Ellerim semada Senin için dua’lar Ahiret yurdun cennet olsun Babam. Oturdum ayak ucuna oldumu haberin Dönülmez bu yol er geç bende gelirim Abdil’im Yaratandan rahmet dilenirim Huzurda diriliṣinde hoş olsun Babam. Takvim; 28 Aralık perṣembe yi cuma ya bağlayan gece 2024 ; 8 ay gibi bir zaman oldu aramızdan ayrılıp ahiret yurduna göçeli. Ṣiirler yazdım lakin bu zamana kadar paylaṣmaya gönlüm razı gelip parmaklarım varmadı klavyeye. Zaman hızla aksada ahirete yolcu ettiklerimiz ile her geçen gün güneṣ saatinde mesafeler uzadıkca unutmak değilde kaybettiklerimizin acılarına "alıṣmak" adını veriyoruz. Son sarılıṣımızdaki dimağımızda saklanan kokusu her an taze Babamızın. Hayatta olanlarımız ; Ecel saatlerimiz her saniye bizi yolcu ettiklerimize biraz daha yakınlaṣtırıyor. Kiṣi en sevdiğini yollayınca ahiret yurduna vuslatı bekliyor her an. Ölüm at’ına binmek hiçte ürkütmüyor insanı. Zaman zaman çevremizde cenazeler oluyor baṣsağlığı dileyip geçiyoruz, hatta bazende empati kurmaktan bahsediyor bir dostun acısını paylaṣtımızı ifade ediyoruz, varolsun dostluklar lakin Empati’ mi ...? Derler ya yaṣanmadan bilinmez. Artık empati sözcüğü hafif geliyor bana. Babamı kaybetmeden önce kabirleri ziyaret edip fatiha lar ihlas lar okuyup mezarlığa varıncada ayrılırkende meftalarımıza selam verip ayrılırdım kabristandan . BABAMI binlerce yıllık ahiret sakinlerimizin arasına Yaratan’ın emri ile toprağın karabağrına teslim ettikten sonra kabristana vardığımda hiç yanından çıkıp gidesim gelmiyor bilakis dibine yatıp kalmak hasıl oluyor özlem damarımda. Meğer bunun empatisinin olmadığını insan yaṣamadan bilemiyormuṣ. Kalemim durmadı, gönül hasretinle dolup taṣıyor BABA, SENİN icin yazdım bu defa dörtlükleri BABA Niyazımdasın her an, Yasin Fatiha İhlas yolluyorum, Ruhun ṣâd makamın Adın gibi "Âli" olsun. Müslüman olan ahirete irtihal etmiṣ bütün Babalara rahmet ola. Abdil Göktekin Not;Ṣiirlerin tarihi 20 Ocak 2024 Saat 01 ; 20 Gönül deryamdan dökülen hasretin sayğının sevginin muhabbettin zirvesi yüklü yazım ise 23 Temmuz 2024 saat 01 20 |