Bilmem hatırlar mısın? ta çocukluk çağında,
Evinizi taşırken,mahalleye kamyonla,

Seni ben görür görmez,tutulmuştum yanmıştım,
Gök yüzü yere inmiş,seni mehtap sanmıştım.

Sevmek çok güzel amma,söylemek inan ki zor,
Söyleyene kadar bil,sevgin yüreğimde kor.

Yardım bahanesiyle geldim sordum babana,
Herhalde anlamış ki,öyle ters baktı bana.

Sen daha on beşinde,taptazecik bir fidan,
Ben on altı yaşında,bıyıkları terleyen.

Bilki yazın bitmesi,artık hayalim oldu,
Öğrenmek istediğim,okuduğun okuldu.

Naklini yaptırır mı,diye düşünüyordum,
Yaptırırsın diyerek,hayaller kuruyordum.

Okullar açılınca,baktım ki gelmiyorsun,
Okula gitmek için,servise biniyorsun.

Bir gün astım okulu,takip edeyim dedim,
Bisiklete atladım,servisi takip ettim.

Anadolu lisesi,önünde durdu servis,
Servisin peşindeyken,yüzüm gözüm oldu is.

Yıkıldı umutlarım,dedim bu kız havalı,
Beni gördüğünde de,olmuyordu oralı.

Olsun dedim bu kızı,gönülden seviyorum,
Bir bakışı için,ömrümü veriyorum.

Daha çok çalışarak,onu sevdiğim için,
Üniversitemizin,aynı olması için.

Nihayet lise bitti,beni fark etmektedir,
Karşılaştığım zaman,bir selam vermektedir

Sınav kağıdımızda,sınav giriş yerimiz,
Aynı okuldaymışız,aynıymış sınıfımız.

Sohbet ettim sınavdan,çıkınca bir köşede,
Meğer aynıymış bizim, tüm tercihlerimiz de.

Hep uzaktan uzağa,takip eder dururum,
Sever mi oda beni,diye hayal kurarım.

Sınav sonucu geldi,kazandım fakülteyi,
Acaba kazandı mı,merak ettim nereyi,

Sınav günü vermiştim telefon numaramı
Hemen mi arayayım, yoksa biraz sonra mı,

Daha ben düşünürken benim telefon çaldı
Bakınca numaraya beni arayan oydu

Aynı üniversite ve aynı fakülteyi
İlk seni aradım diye verdi müjdeyi

Bundan sonrası malum,biz birlikte okuduk,
Okulu okuyorken,geleceği dokuduk.

İkiye geçtiğimde söz yüzüğü takmıştık
Üçüncü sınıfta da,elbet nişanlanmıştık

Mezun olmadan önce,kıyıldı nikahımız,
Eş durum belgesiyle,çıkmıştı tayinimiz,

Hemen düğünü yaptık,tayin yerine gittik,
Ben o’nu o’da beni,yıllar boyu hep sevdik.

Bu bir hayal ürünü,benim hayatım değil,
Diyorum ki kendime,lütfen aradan çekil.

Sinan Karakaş