0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
235
Okunma
hep bu saatlerde, hep aynı düş’ ünce,
soluğumda kırık bir nefes,
solumda ucu ucuna bir yara,
kanar, anar, solumdan yayılır bir kangren,
sonra nefes almaya korkarım,
bir düş ertesidir bu,
bir yarım küredir,
beni ayırıp kenara koyar,
hep kenarda, köşede, kıyıda,
unutulmuş bir gül,
itilmiş bir çanta,
bırakılmış bir can,
o benim işte,
o gökteki yıldız,
o karanlığı aydınlatan ay,
o benim işte, her yeri aydınlatan bir kendine ışığı düşmeyen dünya, her yanı yanan rüya…
Sibel Karagöz
#sibelkaragözşiirleri
#sibel_karagoz
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
