Çırpındı yürekler, suçsuz aydınlar,
Doğan her seherde soldu Madımak.
Din öldürün demez, bilin odunlar!
Canlar figan etti, güldü Madımak!

İnsan sıfatları, insanlık ölmüş,
Erenler safında yerlerin almış,
İnsanlık yoksunu, çılgın kudurmuş,
Yakılan canlarla kaldı Madımak!

Sivas’a kan- leke düştü kahpece,
İnsanlığım nerde kaldı böylece,
Türküm diyen, Türk’ü yaktı dün gece!
Fitneler, maşalar buldu Madımak!

Yandı bağrım kardeş, yandı sönmüyor,
Bu acı, şu baştan bir an inmiyor,
Göz yaşı kifayet edip dinmiyor,
Kerbela yarası aldı Madımak!

Kimleri sayayım, Akarsu nerde?
Fikirle, insanlık kalmadı serde,
Kanayan yarayı saracak yerde?
Yeniden kanatıp, deldi Madımak!

Otuz yılda arpa boyu yol gittik,
Ali’yi sevdik te, fena mı ettik?
On iki imamla huzura yettik,
Diyerek yoluna daldı Madımak!

Türk milleti için kötü örnektir,
Tarih yazar, kendi canın vermektir,
Emircan, acıyı reva görmektir,
Böldük, parçaladık, öldü Madımak!
01.07.2024 Emir Şıktaş