DOĞMAYIN ÇOCUKLAR*

Ben bir bireyim ama biraz suçlu,
İnsanlık azdı doğmayın çaocuklar.!
Gülenler yalandan hemde çok güçlü,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

Nedir ey sabiler benim sandığım,
Haldan anlamayan şerhe kandığım,
Ataşlar harlanmış içte yandığım,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

Düşünce çıkardır gaflet uyuyor,
Aşkın karnesinden hesap soruyor,
Düşünce cenneti huri sayıyor,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

Niyazı şıh’a dır minder altında,
İnançlar hürafa inanç şerhinde,
Yavru Ceylan ölür yılan zehrinde,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

İkrarlı dostluklar Tarihte kaldı,
Kadını yok sayan aşağı saydı,
İnsanı derdiyle belaya savdı,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

İkrarı doğruya dostluk kalmadı,
Doluya koyulan boşlar almadı,
Güllerde kurudu bülbül de olmadı,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

Şevk-i kalmadı aşk denen duyğuda,
Emekler yabanda boşa olğuda,
Muhabbet küfürü herkez saymada,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

Bu günler bulanık yarın karanlık,
Yavrular beşikte gülmez seyranlık,
Dağlar da taşlar da oldu betonluk,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

Kırlarda çiçekler açmıyor artık,
Çocuklar sokakta koşmuyor artık,
Köe ebe saklanbaçolmuyor artık,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!

Miadı alemde seyran eyledi,
Damagım kurudu dilim söyledi,
Kalmayan hatıra baktı ağladı,
İnsanlık azdı doğmayın çocuklar.!
17.11.22 / Saat 12,00
MİADI (Mehmet AY)