sesler yankılanır her bir yanda geceleri
çığlık olur sesler bu şehirde
ifadesiz, kelimesiz
sadece sesler
renksiz
kifayetsiz
kalabalıklar içinde

sen hiç sokak sokak aradın mı bir sesi
içinde bir yangın
kor bir alev
içinde bir ateş
bilmediğin bir şehirde
bilmediğin sokaklarda

gönül dolusu kapıldın mı
yürek dolusu bağlandın mı bir sese
o ses ki
öyle yürekten ki
duy
hadi

çığlık çığlıkken
gör ..
aç gözlerini
tut ki elini ..duvarlar yıkılsın
ses ver ki
bilesin gönlün olduğunu

bir ses ki karanlığı örten perdeleri aralar
sakın yalan sanma gözlerin görmediği gerçeği
bir basiret makamıdır ötelerin ardını görmek
ve bir gün hayatını ikiye ayıran bir gölge düşerse
hüzünlü çığlıklar ülkesine
demek ki kayıp bir ses var yürekte
ne manası kaybolmuş
nede sözleri değişmiş

aşikar olur tüm masalsı sırlar bir gün
hüzün rıhtımından sis perdeleri de çekilir aradan
ne göğün maviliği kalır
ne de denizin sakinliği
zaman bile durduramaz hislerini
kar beyaz sanma içinde ki yankıyı

esmiyor şimdi rüzgar
onun için duyulmuyor sesin
bilinmeyen başka bir sebebi mi var
bu çaresiz sessizliğin
hiç haber vermeden kaybolmuş yıldızlar
gecenin karanlığından kaçıp
hangi dağın ardına saklanmışlar
duyulmuyor sesleri
esmiyor şimdi rüzgar
yıldızlar kaçarken rüzgarı da yanında götürmüşler

kaç yıl bilmem
bilmem kaç bin gece
bir türkü sesiyle
karlı dağları duman kaplamış
yine mi yad ellerden kara haber var
bir seher vakti
bu yerlerde kimler ağlamış
çimenler üstünde gözyaşları var

soluğun çırpındığı bütün göğüslerde
kara trenler gibi her nefes
bir ses ki dolaşıyor gönülden gönüle
yalayıp geçiyor şehrin demir kapılarını
boş sokaklarda dolaşıyor

bir ney kadar mutlu
ve bir türkü kadar sıcak
birazdan dağların göğsünü saracak
ve yerinden oynayacak şafak
o kızıl ışıklarıyla

bunca yıl çığlıklar koşmuş bu menzilde
beyaz küheylanlar gibi kan ter içinde
dağları yırta yırta yürüyen
deli bir ırmak gibi
bu ses ki gelir dağların öte yakasından
bu ses ki bir çocuğun ilk çığlığı
bu ses ki bir kadının şuh kahkahası
ilk gecenin aşkına
birkaç defa düşer zeminlere
bu ses ki gelir vuslatın maverasından

kuzeyin yıldızı
güneyin kıblesi gibi es bana
başka ne isterim
rüzgar dilinde türkü ol
beni sazının teline vur
yani öyle yaşa ki beni
gün doğusundan esen seher yeli gibi serin
yürekten daha sıcak
ve daha derin

bir ses ver
kanadı kızıla boyalı kuş sesleri olsun
akşam şafağında
çiğ ıslağında
konsun kor yanaklara buseleri
kavursun sessizliğin bir çöl gibi içimi
yoğursun yüreğimi
sen ki ey yar
ne olur, neredeysen bana bir ses ver

redfer