DELİYE DESTAN

Yüreğimin dibinde ince sızıydı.
Sanki gökyüzünde kutup yıldızıydı.
Bana sorsan köyün en güzel kızıydı.
Deli kıza destan yazdım okumadı.

Hep kaş altından uğrun uğrun bakardı.
Gözünün değdiği yüreği yakardı.
Lâf atmaya gelmez, tokatı çakardı.
Deli kıza destan yazdım okumadı.

Aklı biraz oynaktı;konar,göçerdi.
Yerli yersiz güler kendinden geçerdi.
Yinede iyiyi, kötüyü seçerdi.
Deli kıza destan yazdım okumadı.

O da beni seviyor bu çok belliydi.
Ama bunu,ona nasıl demeliydi.
Şakacı olsada, bazen çok ciddiydi.
Deli kıza destan yazdım okumadı.

Söz uçar,yazı kalır diye bin satır,
Nice şiirler yazdım,gönül hoplatır.
Dönüp bakmadı bile inatçı katır.
Deli kıza destan yazdım okumadı.

Yeyip içtiği ak alnının teridir.
Akli denge değişikliği seridir.
Derler ya:"Delidir,ne yapsa yeridir."
Deli kıza destan yazdım,okumadı.

Okumazsan okuma köyün delisi.
Bir daha bulamazsın benim gibisi.
Elbet çıkar beni de seven birisi.
Deli kıza destan yazdım okumadı.



Kemal KARAPIÇAK -ÇORUM