İşte bir bayram daha..
simsiyah özlemin verdiği yalnızlık..
artık ne bir heyecan var
ne de uyku ile uyanıklık arasında
asla geçmek bilmeyen bir gece..
birkaç kuruş harçlık tebessümlerimi yitirdim!
ben kentin şeker toplayan,
kirli ama masum yüzlü çocuklarından olamadım!
gidecek ikinci bir kapımız olmadı bayramlarda..
umarsızdım kapının çalmasını beklerken..
duygularımın yüreği ise hep buruk..
sevdiklerim uzak kıyıda
bense ayaza bürünmüş yıldızlar altında.
bayram saatleri güz yaprakları gibi
birer birer dökülür saçalrıma..
inadına kapıya dikip gözlerimi
birilerinin aydınlığına hasretlendim
yılmadan...
yorulmadan..
işte yine aynı şey!
hayallerim yıkıldı üzerime..
avuçlarım kanadı...
her hücremin acısını
gözlerimde hissettim..
o enkazın altıda haykırdım
ama duymadınız,duymadılar!
sırtımda vurgun yemiş
kırgın bir darülaceze sessizliği
bekledim ama bu bayramda gelmediniz!!!