0
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
309
Okunma

Ağaçlara sonbaharın hüznü vurmuş
Düşen yaprağın haddi hesabı yok
Bir değil, binlerce dökülmüş
İlerde köşede ıslak bir bank
O da benim gibi
Yerinden yurdundan sökülmüş
Yağmurun soğukluğu , son baharın hüznü
Kemiklerime işliyor
Hemen yanımda bir köpek
Kemiğini dişliyor
İçimde bir acı buruk bir sevinç
Sokaktayım yağmur çiseliyor
Hoş içimdeki yağmur bir haliç
Bu dert neden insan seçiyor
Etrafıma bakınıyorum kimse yok
Nerde dostum düşmanım
Tam beynimin orta yerine saplanmış bir ok
Yeni anlıyorum galiba
Ben kendime hem dost hem de düşmanım
5.0
100% (4)