![]() El Oldu
Damarımda kanım, diğer yarımdı
Dört mevsim neşeli, ilkbaharımdı Denizlerde mavim, yaylada sarımdı Canımın yarısı el oldu şimdi Güneşim, toprağım, nefesim, suyum Canıma can veren pınarım, kuyum Övünse dese de ben şuyum, buyum Boz bulanık akan sel oldu şimdi Gözüm kulağımdı, ayağım, elim Gülen dudağımdı, konuşan dilim Dalına yakışan tomurcuk gülüm Kökünden sökülmüş dal oldu şimdi Boyu, posu selvi dala benzerdi Petekte süzülen bala benzerdi Gül gibi boyalı ala benzerdi Saçları döküldü kel oldu şimdi Küllenmez yürekte sevdanın közü Mayası temizdi, sağlamdı özü Bana zevk verirdi, tatlıydı sözü Dönmez oldu dili lal oldu şimdi Bir cümleye dokuz anlam sığdırdı, İpe sapa gelmez soru yağdırdı, Ömür defterini tek tek saydırdı, Değerler değersiz zul oldu şimdi... Haddini bilmedi, bakiyim sandı Dünyanın toz pembe haline kandı Para, mal, mülk diye tutuştu yandı Doymayan nefsine kul oldu şimdi Ömürlü Aksoy. Didim /Aydın "Ömürden Ezgiler" adlı şiir kitabımdan |