Bir karanlıktır koşturuyor içinde beni
Sonu uçsuz bucaksız sessiz bir yol
Kostukca yere vuran o korkulu ayak seslerim
Ah birde o soluk soluğa kalan nefesim
Korkum adeta kalbimde

Bir atıyor ki sanki boğazımda
Öyle hissediyorum sessini gogus kafesimde
Bir karanlıktır ki boğuyor içten içe
Çıkmazını bulamadığım tek gidişatım
Sürükledikce sürüklüyor en dibe

Anlatsam anlatamıyorum birikiyor benliğimde
Biriktikce tüketiyor beni bu gençliğimde
Yavaşca yok ediyorum kendimi bu yeryüzünde
Kimse görmüyor , duymuyor sessiz çığlıklarımı

Sesim kısıldıkca kısılıyor yorgun bedenimde
Önümü görmeden gidiyorum karanlığın derinliğine
Korku dolu kalbimle vedalara sığınıyor yüreğim
Gözyaşlarım usul usul damlıyor ellerime

Pismanlığımdır bogazimda dügümlenen kelimeler
Insandır kendini bu dunyada bitiren
Suclu aramaz bu gozlerim dunya icinden
Tek suc varsa oda en buyuk cahilliğimden

𝓜.𝓐𝓵𝓴𝓪𝔂𝓪