Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Bu bir dost sözüdür; Aşk, gönül yakamozudur Yaşamanın özüdür Dostluk bahçesinde açan Karanfiller ve güller Güzelin gülen yüzüdür Erdemin, özverinin Sevgiyle bakan gözüdür... Erhan Tığlı *********
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yaşamanın çiçek açan özü şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Yaşamanın çiçek açan özü şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.