Aralıksız batan sözcüklerin, an be an yüzümü Ölüme çevirdiğim....Yerden yazıyorum sana....
Ne bundan önce söylediklerimi ne de bundan
sonra söyleyeceklerimi...
Ne olur bu defa dinleme!

Attığım her adımda bir parça daha yıkılan duvarların altında kalmaktan, ve sana...
Ayıramadığım dakikaların ,geceler boyunca
Ağırlığını taşımaktan yoruldum mu acaba....

Hiç bir masalın, kahramanı olamayacak kadar meğer bir hiç mişim. .....
oysa bu değildi sana dair başlattığım yolculuğun sonu.
Böyle olmamalıydı .,.

Sanırım bundan böyle hiçbir sende olmayacağım.....
Nefesinle çoğalacakken, nefes alabilmek için
Nefesimi... bitti diyerek...nefessiz bıraktın...kalbim çok acıyor şimdi...

Susuyorum...ağlamıyorum... ama sensizliğe alışamıyorum...
Hava kararmaya başlayınca, daha çok arıyorum seni...
Kokunu, sevdiğin şeyleri, söylediğin şarkıyı, bana bakışını, sevişini, sarılışını...
Yaşadık mı sahi seninle....
Bunların doğru olduğunu kimseye söyleme ...
Varsın herkes ben uydurdum zannetsin...

İ.duman. 04.03.2024