MEMURUM*

Dar gömleği kravatı bogazda,
Görmüşüm işi var bakmaz memurum.!
Ih mıh eder karşısına gelende,
Meydan boşdur kimse takmaz memurum.!

Maaş gelir düşüncesi kiradan,
Başın sallar müdür gelir oradan,
Bir de yukardaki olan olaydan,
Sırtın kaşınması gitmez memurum.!

Beklenir önünde kusur edilmez,
Sanki içmiş kafa iyi bilinmez,
Kumar oynar karı kızda denilmez,
Lavubali olma sevmez memurum.!

Borcu çoktur bakkal kasap bekliyor,
Evi akan yağmur çamur zıplıyor,
Derdi var ya herkeslerden saklıyor,
Uyuz kaşınmayı bilmez memurum.!

Eşek yükü malı götürenler var,
Zengin olsa dost’u çoktur Bahtıyar,
Bayram gelse kurban bagış sabır der,
Yaşar amma neden ölmez memurum.!

Hanım söyler çocuk ağlar evlerde,
Borçlu gelir ulu orta yerlerde,
Yüzün büker kelam çıkmaz dillerde,
Duyar içinede sinmez memurum.!

İşte dostlar bu insanın halleri,
Vatandaşa zehir saçar dilleri,
Suskun olan masa üstü yerleri,
Miadı’nin kalem yazmaz memurum.!

02.03.24 / Saat 10,15
MİADI (Mehmet AY)