Şimdi yazacaklarım inzivaya varıştır
M Tipi kapalıda tek kişilik yarıştır

Kaderde burayı da görmek varmış çaresiz
Cezam kısa olsa da külfiyeti süresiz

Bana birçok beladan evladır bu musibet
Dört duvar ve dar avlu, işte bulunmaz nimet!

Tez gösterin koğuşu, efkara davetliyim
Hüküm giymiş cüssemi inkara niyetliyim

Her sayımda infazım yüzüme okunuyor
Suçsuzluğum ilk defa kanıma dokunuyor

Menüde yarım ekmek, bir de salçalı su var
Küf kokulu ters tavan, badanasız dört duvar

Besmele çeker çekmez lokma elden düşüyor
Kaşarlanmış şeytanlar başıma üşüşüyor

Geçmiş olsun demeyin yas tutmaya gelmedim
Çerez bana bu ezâ... Şükür henüz ölmedim

Ölüm dedim de sahi, tabut bilir misiniz?
Uzandığım ranzaya biraz gelir misiniz?

Ranza ki, buzdan soğuk cehennemden kor bazen
Burda yaşam dediğin can vermekten zor bazen

Üç kuruşluk aklımın firarını yazdılar
Sahip çıkmadım diye irademe kızdılar

Size kendi çapımda bir hediye bıraktım
Tüm iyi niyetimi kapı altına çaktım

M tipinden dünyaya... Duyan var mı sesimi?
Boşa mı harcıyorum tecritte nefesimi?

Çıkarın kelepçemi bana dört duvar koymaz
Kendi intizarımı kendi kulağım duymaz

Voltanın en uzunu on dört adım geliyor
On beşinci adımı jandarma çelmeliyor

Saklambaç oynamanın çok acısını çektim
Onbaşı ateş etse, şakasız ölecektim

Sobe sözü beklerken ayaz bir ses ’’Dur!’’ çekti
Nişan almış, niyeti mavzer kadar gerçekti

Kulaklarım çınlıyor güneş beni mi andı?
Üç-ayaklı hayalet mazgalıma dayandı

Temyiz sıram maltada boşa harcandı ne kâr!
Eğer onaylanmazsa, yargıtay son günahkar

Birgün tahliye olup çıkışım muhakkak da
Ertesi gün kaç kuruş, orası muallakta

Sırrımı soranlara en makul cevabımdır
Hep günahkar yaşadım, ölüşüm sevabımdır

Adın batsın M Tipi... Ömrümden ömür aldın
Tahliyeme şerh koymuş suratsız bir hamaldın

Ali ERDİNÇ