0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
509
Okunma
Güz soğuğu girdi kalbime
Titredi en ucra köşe bile
Yıkıldı rüzgarınla soluğum
Yarım kalmış bir izmarit gibi işte
Dokundukça çoğalıyor hıçkırığım
Dokundukça üşüyor sol yanım
Son sözün olmadı ki
Vedasız gidişine mi,
Yoksa ihanetin
Sessiz çığlıklarını mı sakinleştireyim
Bilemedim!
Gün karanlık şu sıralar,
Gam çekiyor içim,
Dilim paslı, ellerim kırık
Göğüs kafesimdeki ise harabe
Biri gelse toprak örter öldüm diye!
Ama yaşıyor insan,
Yaraları kanata kanata yaşıyor,
Soluğu bedeninden çekilmeden
Ölmek neymiş öğrendim ben!
05/11/2021-03:19-İlknur Köknar
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
