aşkın tek lisanı var dilara
oda seni yaşamaktır
kalp kalbe diz dize nefes nefese
kelimesi yok
cümlesi yok
harfi yok
hecesi yok

yanağında bulutlar terleyen dilara
nasıl özlemem seni
dolunaylar kaşının ucunda bir ben olmaya can atarken
hüma kanatlarına düşürülen gölge seni dokurken
nasıl hasret duymam sana

isminin nakaratı şimdi türkülerde dilara
sensizlik yabanıl bozgunlar
vahşi yenilgiler sunuyor
yörüngesinde fısıltıyla can çekişen renkler
bulanık sellerce akıyor
sensiz çalıkuşları
esrarlı havzalarda yitirmekte yollarını

dizlerimdeki derman kesiliyor dilara
iki yıldızın birbirine yakınlığından çok daha
kalbim sana yakın
kaderimin içerisinde adın saklı
görmüyor musun
tel tel çözülüşümü
toz olup dağılışımı

hicran elçileri umulmadık akşamlarda seni getiriyor dilara
güneşin batışında gözlerim seni seyrediyor
ırmaklar boyunca hüzün diye sen akıyorsun
bir kum saatinden hayallere
ve her gün
bir gül fecrinde
zerre zerre savruluyorsun iklimlere
billur kırıklarınca
ağlıyorum

sen gittiğin vakitten sonra hep sustum dilara
gülümseyemedim bir daha
ateşin arıtmasından daha sağaltıcı ne olabilir ki
yüreğimin aleviyle hep yeniden yandı ehl-i diller
hüsnü anının peşinde savrulup gitti nur-i dide
cinaslı adımlarla
tevriyeli çılgınlıklara koştum yokluğunda

cümleler anlamlarını yitirdi senden sonra dilara
boş kalıplarda harcandı sözler
servilerinde üveyikler büyüyen yurtlarım çiğnendi bir bir
senden sonra devrildi devrilmez sandıklarımız
son yalnızlığına hazırlanmakta şimdi udi acemaşiranlar
üşüyen neylerin ceste ceste dağılan sesleri
ağlayıp gidiyor nağme nağme

sensiz mavera renkli rüzgarlar esti gurbet akşamlarına dilara
gül dallarının teşrinine konmaz oldu bülbüller
nicedir lal düştü la kadehlere
parlayan yıldızlar göklerde kayboldu
derin feryatlar yollarını yitirdi
sürmeler çekildi gözlere
süveydadan akseden izdüşümlerince

seni hatırlayınca bir sevinç dolar içime dilara
geceyi aydınlatır en parlak yıldızlar
kuşluk vaktini şenlendirir kuşların cıvıltısı
kırık kanatlı bir serçe konar pencerenin ucuna
uçsuz bucaksız bir serap salar aklıma
duman duman aşkın salınır şehrin göğüne
göğün aynasında senin simanı görürüm
her cihet sana dönüşür
senden maada tüm izler silinip gider

hasretiyle kor ateşlere döndüğüm dilara
hep sen gelirsin aklıma
gece yarılarında
gündüz ortalarında
kırk ikindilerde
kuşluk saatlerinde
varlığın çoğaltır saatleri
leyli dildarlığın aydınlatır karanlık geceleri

müjde müjde esersin gönül sahilime dilara
meltem rüzgarlarınca nazikçe sararsın kimsesizliğimi
aynı şarkıyı söyleyen sıcak dudaklardan
yekavaz gazeller dinleyerek
aynı hazzı duyan kulaklara akarsın
yıldız yağmurlarınca dökülürsün üstüme

aşkın tek lisanı var dilara
oda seni yaşamaktır
kalp kalbe diz dize nefes nefese
kelimesi yok
cümlesi yok
harfi yok
hecesi yok


redfer